خودش


 


يه وقتا كسي رو دوست داري بدون اينكه به عقايدش باور داشته باشي، حتي شايد طرف عقايدش انساني هم نباشه اما تو بازم دوستش داشته باشي.
همه اون معيارهايي كه هميشه فكر ميكردي يه آدمي بايد داشته باشه تا تو دوستش داشته باشي ميتونه در يه آدمي پيدا نشه اما اين معنيش اين نيست كه تو دوستش نخواهي داشت.
خلاصه راحتت كنم دوست داشتن بد كوفتيه، از هيچ قاعده و قانوني هم پيروي نميكنه،
ساز خودشو ميزنه.
حالا دوست داشتن اين طرف مربوطه هيچ كمكي به خوشبخت بودن ما ميكنه يا نميكنه معلوم نيست.
در ضمن من مطمين نيستم وقتي يكي رو دوست داريم لزومن بتونيم در دراز مدت تحملش هم بكنيم.
داره كم كم پيچيده ميشه.

يك غريبه