خودش


 

من يه جوجو دارم، يه جوجو طلايي
بوسش ميكنم، جوجوي طلايي كوچولومو بغلش مي كنم
بعضي وقتا با جوجوم دعوا هم مي كنم
اون هم مثل يه جوجو پررو منو نگاه مي كنه و
بعد هم پشتشو مي كنه بهمو و با اون پاهاي كوچولوش راشو مي گيره و مي ره
من تنها مي مونم، دلم براي جوجوم تنگ مي شه
بهش مي گم جوجو جونم، خوشگل من جوجوي استثنايي نازم
چرا قهر كردي خودت؟
بعد جوجوم باهام آشتي مي كنه.

جوجوها هم خودشون مي تونن دوست داشته باشن
مي تونن بوس كنن، مهربون باشن
حتي اگر جوجو خان باشن يا اصلا طلايي هم نباشن.

يكي از همين روزا جوجو بالاشو باز ميكنه و
مي ره تو آسمون، بالا و بالا، دور خيلي دور.

يه روز يه روز دور يا نزديك جوجو مي پره
مي ره تا يه جا آشيونه بسازه
يه جاي قشنگ، يه جاي امن.
يه جا كه اون هم يه جوجو پيدا كنه.
يكي از همين روزا!!!



يك غريبه